Laatste zorg bij overlijden
Eerste zorg
Er zijn momenten die bijna niet in woorden te vangen zijn. Het moment na een overlijden hoort daarbij.
Het is vaak een van de stilste momenten in een mensenleven.
Het moment waarop iemand net is overleden, en de wereld even lijkt stil te staan.
In die eerste uren na het overlijden wordt iemand verzorgd. Niet als handeling, maar als gebaar. Een afronding van een leven.
Deze zorg wordt gedaan door mensen die dit werk met hun hele aandacht uitvoeren. Mensen die weten hoe kwetsbaar dit moment is. Die begrijpen dat het lichaam geen ‘lichaam’ is, maar iemand die geliefd was.
Als familie mag je erbij zijn — als je dat wilt. Je mag helpen, kijken of gewoon stil naast iemand zitten. Een hand op de schouder leggen. De haren strelen. Een sjaal rechtleggen. Alles mag. Niets hoeft.
Voor veel mensen is dat een troostrijke ervaring: het gevoel dat je nog één keer iets kunt doen voor degene die je lief was.
Of dit nu thuis gebeurt, in een zorginstelling of elders — de essentie blijft dezelfde: deze zorg is niet alleen voor degene die is overleden. Het is voor de mensen die achterblijven.
Voor het eerste, liefdevolle begin van afscheid…🩷

De laatste zorg en uitvaart van mijn vader is zo mooi en respectvol gedaan, door deze vakvrouwen.
De ‘laatste verzorging’ was super, respectvol en zeer professioneel.
De uitvaartdienst was ook heel fijn; al onze ideeën zijn verwerkt in bijvoorbeeld de rouwkaart en de dienst, niets was te veel en de korte lijntjes en het persoonlijke contact is zeer gewaardeerd.
We werden overal bij betrokken, konden in alle rust ons ding doen en belangrijke dingen die moesten gebeuren werden ons uit handen genomen en goed verzorgd, zodat wij tijd hadden om te rouwen en samen de dienst voor te bereiden, die super is verlopen.
Hartelijk dank daarvoor!
Want een goed en waardig afscheid is een zeer belangrijk onderdeel van het hele rouwproces.
Daar kunnen wij nu al met een goed gevoel op terugkijken ❤

Judith ter Veer